Dzień Pisania Piórem

 Ogólnopolski Dzień Pisania Piórem co roku obchodzimy12 lutego.

 W naszym kalendarzu znajduje się wiele świąt i uroczystych dni. Jedne z nich są znane większości społeczeństwa, podczas gdy inny należą do nietypowych i nie tak hucznie obchodzonych. O tym wyjątkowym dniu prawdopodobnie nie słyszałeś. 12 lutego obchodzimy Ogólnopolski Dzień Pisania Piórem. Data ta nie jest przypadkowa. Mianowicie tego właśnie dnia, 1884 roku Lewis Waterman opatentował pióro wieczne. Zanim to nastąpiło, ludzie pisali, posługując się stalówkami umieszczonymi w obsadach. Moczono je w kałamarzu, który był wypełniony atramentem. W ten sposób można było nanieść na kartkę papieru litery czy cyfry. Jeszcze za czasów naszych dziadków, w szkolnych ławkach znajdowały się specjalne otwory właśnie na kałamarze i zagłębienia na pióro. Aktualnie odchodzi się od pisania piórem. Zdecydowanie częściej używane są długopisy, cienkopisy czy ołówki. Dlaczego? Są prostsze w użyciu. Nie trzeba wypełniać ich atramentem, nie brudzą dłoni. Jednak mimo upływu lat i rzadszego stosowania tego narzędzia do pisania, stanowi ono renomę.

źródło i więcej informacji/;  https://www.bazarnik.pl/blog/dzien-pisania-piorem,p585453968?srsltid=AfmBOooA_5VgjSNGKFHBkzZ7GxTwpia0li9oQB-4kD1q2HvfG4aQtDt4 

 

 

Polecana książka - Dziewczyna z Brooklynu - Guillaume Musso

 

Plany na wspólne szczęśliwe życie mąci pewna tajemnica. Raphaël, popularny pisarz, ma dość sekretów Anny. Nie wie jednak, że dążąc do poznania prawdy, wystawi siebie i swoją ukochaną na śmiertelne niebezpieczeństwo. Anna znika, by po raz kolejny wpaść w szpony demona zemsty...

„Doskonale pamiętam ten moment: stoimy nad brzegiem morza, patrząc, jak zachodzące słońce rozświetla horyzont. Wtedy Anna zapytała: «Czy wciąż byś mnie kochał, gdybym zrobiła coś naprawdę złego?».
Co mogłem odpowiedzieć? Anna była kobietą mojego życia. Za trzy miesiące mieliśmy się pobrać. Oczywiście, że ją kochałem, niezależnie od tego, co zrobiła. Tak przynajmniej myślałem, gdy ona gorączkowo szperała w torebce i wręczała mi zdjęcie, mówiąc: «Oto, co zrobiłam».
Patrzyłem oszołomiony na jej sekret i wiedziałem, że nasz los odmienił się bezpowrotnie. Zszokowany, odszedłem bez słowa. Kiedy wróciłem, było już za późno – Anna zniknęła.
Od tamtej chwili wciąż jej szukam” – fragment powieści

źródło:  https://publio.pl/dziewczyna-z-brooklynu-guillaume-musso,p653472.html